Claudia en Henkie
Jelle van de Steeg / Omroep Horst aan de MaasClaudia Zeegers uit Grubbenvorst beleefde maandag een nogal bizarre ochtend. Nadat ze haar aangereden kat Henkie naar het crematorium had gebracht, bleek Henkie thuis springlevend op de trap te zitten. Toch had Claudia een kat die als twee druppels water op Henkie leek naar het crematorium gereden.
Het lijkt een scène uit het bekende horrorboek Pet Sematary van Stephen King. Toch is dit verhaal waargebeurd en weet Clauda niet zo goed of ze nou moet lachen of huilen. "Van wie is de dode kat dan die als twee druppels water op Henkie lijkt?", vraagt ze zich hardop af. De kat waarvan ze dacht dat het Henkie was ligt nu in het crematorium, in afwachting van een baasje dat zich meldt.
Aangereden
Het begint allemaal maandagochtend als er twee buurtbewoners aan de deur staan met de boodschap dat er een kat verderop in de straat ligt. Het beestje is aangereden en blaast de laatste adem uit wanneer Claudia de naam noemt: Henkie, haar eigen kat. Nadat ze samen met de honden afscheid heeft genomen van de kat, brengt ze deze naar het crematorium. Maar op de terugweg wordt Claudia door een telefoontje van het thuisfront met stomheid geslagen: Henkie zit thuis gewoon en gezond op de trap.
tekst gaat verder onder de video
De kat die ze naar het crematorium heeft gebracht blijkt dus als twee druppels water op Henkie te lijken. "Hij leefde nog toen ik er bij kwam en ik riep 'Henkie', toen gaf hij nog net een laatste beweging en is hij gestorven. Ik was dus ook van gedachte dat hij reageerde op mijn stem", vertelt Claudia op het kruispunt waar ze het beestje vond.
Crematorium
Nadat Henkie gewoon thuis blijkt te zitten, belt Claudia het crematorium. De man die opneemt verontschuldigd zichzelf omdat hij moet lachen vanwege de bizarre situatie. "Hij heeft toen gekeken of er een chip was, maar die is er niet", vertelt ze.
Claudia weet niet of de kat een mannetje of vrouwtje is. "Daar heb ik niet naar gekeken omdat bij ons Henkie een vrouwtje is en ik had afscheid genomen met het idee dat het Henkie was. Maar toen kwam ik thuis en Henkie zat inderdaad thuis bij ons."
Gek gevoel
Hoewel het met Henkie dus goed gaat, overheerst bij Claudia toch een gek gevoel. "Voor mijn gevoel heb ik afscheid genomen van een van mijn huisdieren", legt Claudia uit. Ook vindt ze het zielig dat er een kat in het crematorium ligt waarvan de baasjes geen afscheid hebben kunnen nemen.
De kat ligt nog tot het eind van deze week in het crematorium en wordt daar bewaard in een koeling in afwachting of een baasje zich nog meldt.
