Hoewel Cloostermans afkomstig is uit de economische hoek, groeide haar belangstelling voor mentale processen tijdens haar werk met studenten aan de universiteit. “De bijnaam ‘PiekerProfessor’ is ontstaan toen studenten kwamen met vragen over piekeren,” vertelt ze. Die praktijkervaring vormde de basis voor haar theoretische benadering van piekeren, een onderwerp dat volgens haar vaak ontbreekt aan structuur.
Onoplosbaar probleem
Cloostermans beschrijft piekeren als het herhaaldelijk proberen oplossen van een vraag waarop geen sluitend antwoord bestaat. “Het is alsof een computer vastloopt. Je blijft zoeken naar een oplossing die er niet is,” aldus Cloostermans. Ze benadrukt dat piekeren niet alleen ineffectief is, maar ook schadelijk: het leidt tot mentale uitputting en kan bijdragen aan fysieke klachten zoals hart- en vaatziekten en een verzwakt immuunsysteem.
Inzicht
Met haar boek wil Cloostermans lezers begeleiden bij het analyseren van hun eigen piekerpatronen. “Veel mensen hebben niet door wat er intern gebeurt wanneer ze piekeren. Inzicht is de eerste stap naar verandering,” zegt ze. In plaats van algemene tips te geven, biedt ze een methode die mensen helpt te begrijpen welke strategieën voor hen effectief zijn.
Invloed
Een belangrijk onderdeel van haar aanpak is het leren onderscheiden tussen zaken waarop iemand wel of geen invloed heeft. Door vragen te herformuleren, van bijvoorbeeld “Blijft mijn dochter gezond?” naar “Wat kan ik vandaag doen om haar gezondheid te ondersteunen?”, wordt het denken doelgerichter en minder verlammend. Cloostermans ziet schrijven niet alleen als manier om kennis te delen, maar ook als hulpmiddel om grip te krijgen op complexe innerlijke processen. “Pas als ik echt voel dat het klopt, geef ik een boek uit,” zegt ze. Nieuwe publicaties sluit ze dan ook niet uit.
