Gezamenlijke Collecteweek: 'Fijn dat er maar één keer iemand aan de deur komt'

Wilma van Ginkel uit America herinnert zich nog goed hoe het vroeger ging. “Ik liep voor meerdere fondsen: de Hartstichting, de Nierstichting en het Beatrixfonds. Dat betekende dat je soms drie of vier keer in een maand langs dezelfde deuren ging.” Dat leidde niet altijd tot enthousiasme bij bewoners. “Mensen zeiden wel eens: ‘Daar komen ze weer.’”

Gezamenlijke collecte
Die versnippering was in 2007 aanleiding voor verandering. “De reacties waren meteen positief,” vertelt Van Ginkel. “Mensen vinden het prettig dat er nog maar één keer iemand aan de deur komt. En wij waren natuurlijk benieuwd of dat invloed zou hebben op de opbrengsten, maar die bleven gewoon goed.”

Efficiënt en lokaal georganiseerd
Het bundelen van de collectes zorgt niet alleen voor minder belasting bij inwoners, maar ook voor een efficiëntere inzet van vrijwilligers. In America wordt geprobeerd collectanten in hun eigen straat te laten lopen. “Dat werkt gewoon makkelijker,” zegt Van Ginkel. “Je kent de mensen en je loopt sneller even terug.”

Tekst gaat verder onder video

Hoewel de opbrengsten nog steeds stijgen, ziet Van Ginkel ook veranderingen. Vooral onder jongeren merkt ze minder betrokkenheid. “Die vinden het soms niet meer nodig om te geven. Dat is jammer, want veel goede doelen zijn echt afhankelijk van deze giften.”

QR-code
Om met de tijd mee te gaan, worden nieuwe middelen ingezet. Dit jaar wordt voor het eerst gewerkt met QR-codes op de collecteformulieren en zelfs op de collectebussen in America. Daarmee kunnen donateurs eenvoudig via hun telefoon een bijdrage overmaken. “Misschien spreekt dat juist de jongere generatie meer aan,” hoopt Van Ginkel.