Foto ter illustratie
De 49-jarige man die wordt verdacht van het seksueel misbruiken en drogeren van zijn partner, werd afgelopen woensdag vrijgelaten. Hoe kan iemand die verdacht wordt van zulke feiten, na twee weken weer op vrije voeten zijn? Deze en vier andere vragen over hoe zo'n proces werkt.
Twee weken geleden werd de man in een landelijk onderzoek naar het seksueel misbruiken, het filmen en delen daarvan aangehouden.
Afgelopen woensdag maakte het Openbaar Ministerie (OM) bekend dat de man is vrijgelaten, maar gedurende het onderzoek aangemerkt blijft als verdachte. Volgens justitie zijn er op dit moment onvoldoende ernstige bezwaren om hem langer vast te houden. De wet is daar streng in: als de basis te dun is, moet iemand in vrijheid worden gesteld.
Volgens advocaat Suzanne Kurvers berust de zaak op een groot misverstand, vertelde ze tegen De Limburger. "Het is evident dat er geen strafbare feiten zijn gepleegd”, zei ze. "Het is heel treurig voor mijn cliënt. Het kan nog maanden duren voordat de zaak formeel is geseponeerd, terwijl mensen nu denken: waar rook is, is vuur.”
Nee, dat is niet direct het geval. Officieel is de man nog verdachte in het grootschalige onderzoek, zoals het OM ook schrijft. Vrijlating uit voorarrest is geen vrijspraak. De recherche gaat de komende tijd door met het onderzoeken van computers, telefoons en beeldmateriaal. Pas als dat onderzoek helemaal rond is, beslist de officier van justitie of de man voor de rechter moet verschijnen.
De advocaat zegt dat het nog "maanden kan duren voordat de zaak formeel is geseponeerd". De doorlooptijd, hoelang een zaak dus in beslag neemt, is afhankelijk van meerdere factoren: de soort zaak, de omvang (bijvoorbeeld hoeveel verdachten of getuigen), complexiteit (waar moet de rechter overal rekening mee houden?) en onverwachte ontwikkelingen. Met onverwachte ontwikkelingen kan het bijvoorbeeld gaan om nieuw bewijs dat opduikt of extra getuigen die moeten worden gehoord.
Bij het nieuws over de aanhouding werd ook bekendgemaakt dat de verdachte 'in beperkingen' vastzat. Dat is een van de zwaarste maatregelen in ons rechtsstelsel: de verdachte mag met niemand behalve zijn of haar advocaat contact hebben. Dat wordt gedaan om te voorkomen dat een verdachte bewijsmateriaal kan wissen, getuigen kan beïnvloeden of met eventuele medeplichtigen dingen kan afstemmen. Nu de verdachte vrij is, zijn die beperkingen eraf. Wel blijft de man zoals eerder geschreven aangemerkt als verdachte.
Het OM en de politie zijn terughoudend in het delen van details. Dat is om twee redenen: allereerst om het onderzoek niet te beschadigen. Als er details op straat liggen, kunnen bijvoorbeeld getuigenverklaringen beïnvloed raken. Ten tweede is er de privacy van alle betrokkenen. Zeker in een zaak die zich in een kleine gemeenschap en in relationele sfeer afspeelt, is bescherming van slachtoffers en betrokkenen de hoogste prioriteit.
