Tristan en Ilona Hoogendoorn bij de paarden van het rusthuis
© L1 (Ruud van Broekhoven)Waar veel paarden na een lang werkleven afscheid moeten nemen, krijgen negentien seniorenpaarden bij Tristan en Ilona Hoogendoorn uit Meerlo nog een extra hoofdstuk in hun leven. Op hun boerderij runnen zij een bijzonder rusthuis voor paarden, waar de dieren in alle rust kunnen genieten van hun oude dag.
"Je mag het gerust een bejaardenhuis voor paarden noemen", lacht Tristan. "Het zijn allemaal oude paarden." De leeftijd van de dieren loopt flink uiteen. De jongste bewoners zijn rond de achttien of negentien jaar oud, maar er staat een bijzondere uitschieter tussen: een paard van maar liefst 36 jaar. Omgerekend naar mensenjaren is dat vergelijkbaar met een leeftijd van ruim boven de tachtig jaar.
Pensioen
De paarden brengen hun dagen grotendeels door in de wei, waar ze vrij kunnen rondlopen, grazen en vooral genieten. "Ze hebben allemaal een mooi leven achter de rug en mogen hier gewoon nog paard zijn", vertelt Ilona. "In alle rust en ruimte kunnen genieten van hun pensioen."
tekst gaat verder onder video
Afscheid
Vroeger bestond er geen rusthuis voor paarden. Als een paard niet meer kon werken, werd er vaak afscheid genomen. Tegenwoordig kiezen steeds meer eigenaren ervoor om hun paard nog een mooie oude dag te gunnen, zolang het dier daar gezond genoeg voor is.
Bewust
De paarden blijven eigendom van hun baasjes, die maandelijks betalen voor de verzorging. Dat brengt kosten met zich mee, maar volgens Ilona hebben de eigenaren dat er graag voor over. "Mensen kiezen hier heel bewust voor. Ze gunnen hun paard nog een fijn leven."
Veel eigenaren komen hun paard ook regelmatig bezoeken. De één wat vaker dan de ander, maar dat heeft vooral met de afstand te maken. De betrokkenheid is heel groot.
Ouderdomsklachten
Vrijwel alle paarden hebben ouderdomsklachten. Artrose komt veel voor, net als het syndroom van Cushing, waarvoor sommige dieren dagelijks medicijnen nodig hebben. Ook zijn er paarden die extra voeding nodig hebben of zelfs geen gebit meer hebben.
Toch draait het volgens Tristan en Ilona niet om de beperkingen, maar juist om de kwaliteit van leven. "We hadden natuurlijk ook jonge paarden kunnen houden, maar daar zijn al plekken genoeg voor. Wij vinden het juist mooi om dieren die hun hele leven hebben gewerkt nog een waardige en fijne oude dag te geven."
