Het ging niet goed met Olaf, helemaal niet goed. Totdat op een dag de zeepbel knapte op zijn werk.
Pilletje
Na een tijdje zag Olaf het niet meer zitten en hoefde het voor hem allemaal niet meer. "Dat is niet gemakkelijk, ook niet voor mijn vrouw. Als zij dan ineens hoort dat ik niet meer wil. Op een dag dacht ik echt: geef mij maar een pilletje." Maar Olaf beterde, ook dankzij zijn vrouw. "We maakten samen afspraken", zegt Loes Bongers, de vrouw van Olaf. "Hij mocht fantaseren wat hij wilde, maar geen gekke acties ondernemen."
Inmiddels gaat het weer wat beter met Olaf, maar zit hij wel al twee jaar thuis. "Dat is zwaar", zegt hij. Sinds een tijdje hebben Olaf en Loes een hond. "Dat was een belangrijke stap voor hem", zegt Loes.