Al 25 jaar gaat Erik fluitend door de straten met de post
Jelle van de SteegErik van Maarschalkerwaard bezorgt al ruim 25 jaar de post in Tienray en Swolgen. Maar nu de post vanaf deze week minder vaak wordt bezorgd, zullen inwoners hem ook minder vaak fluitend door de straten van beide dorpen zien fietsen.
De veranderingen in de postbezorging zijn het gevolg van een aanpassing van de Postwet. Sinds deze maand hoeft een gewone brief niet meer de volgende werkdag te worden bezorgd, maar mag dat binnen twee dagen. Daardoor rijdt de postbezorger niet langer dagelijks door iedere straat, maar komt hij nog maximaal drie keer per week langs. Volgens het kabinet is die wijziging nodig omdat Nederlanders steeds minder brieven versturen, terwijl de kosten voor het landelijke postnetwerk blijven stijgen.
Afstandelijker
Erik, die fluitend door de straten van Tienray en Swolgen gaat, denkt dat we wat afstandelijker worden als we minder brieven naar elkaar versturen. "Een handgeschreven kaartje is toch iets warms en waar een emotionele waarde aan zit. Dat moeten we blijven koesteren", veretlt hij.
Hoewel Erik zelf het klepperen van de brievenbus dus ook nog maar drie keer per week hoort, denkt hij niet dat het helemaal zal uitsterven. "Ik kan me het niet voorstellen, maar met bepaalde ontwikkelingen gaat het best wel snel. In Denemarken bijvoorbeeld, daar is de post helemaal weggegumd. Maar in Nederland kan ik me dat niet voorstellen", vertelt hij. Erik denkt dan ook dat er nog wel één of twee dagen over zullen blijven in de toekomst.
tekst gaat verder onder de video
Ansichtkaarten
Naast postbezorger is Erik ook kunstenaar en deelt hij regelmatig bijzondere ansichtkaarten op Instagram. Tijdens het bezorgen ziet hij de kaartjes nog met enige regelmaat voorbij komen. "Die blijven belangrijk denk ik", vertelt hij over die kaarten. "Ze hebben een grotere attentie waarde dan wanneer je via Instagram of WhatsApp wat krijgt. Er zit meer diepte en gevoel aan, zo'n kaartje heeft een reis afgelegd. Dat blijft wel extra bijzonder."
Bekend gezicht
Net als de lokale bakker, wordt ook een postbezorger een vertrouwd gezicht in het dorp. "Je bouwt ook een band op met dorpen", zegt Erik. Ooit gaf hij een gastcollege op school toen er nog een basisschool in Swolgen was en daar gaf hij leerlingen iets mee. "Die kinderen groeten nog steeds de postbezorger. Dat is wel een van de opdrachten die ik gaf: groet altijd de postbode."
