Vijftien jaar lang hadden ze de winkel bij het boerenbedrijf dat ze al meer dan veertig jaar lang samen runden. Dat ging van generatie op generatie op generatie. "We zijn allebei 70 geworden," vertelt Angela. "Dus dan is het een mooie leeftijd om te stoppen."
Opvolging
Hoewel Angela en Ton drie kinderen hebben, neemt niemand het bedrijf over en komt er dus echt een eind aan 't Gruntehöfke. "De kinderen en ook schoonkinderen hebben een goede baan en een vreemde hier tussenin wil je eigenlijk ook niet. Ook niet voor diegene, omdat wij aan de linkerkant wonen en onze dochter aan de rechterkant", zegt Angela.
Achterover leunen
Een kleine groentewinkel die uit een dorp verdwijnt in een dorp als Grubbenvorst is niet zomaar iets. "Ze gunnen het ons zeker, maar vinden het ook zonde", vertelt Angela over de reacties van klanten. "De mensen die hier komen waarderen de kleine boerenwinkel. Maar we gaan het toch doen want met 70 jaar mag je inmiddels wel achterover gaan leunen."
Toch is dat laatste niet iets wat Angela en Ton direct zullen doen. Er staat een feestje gepland ter afsluiting, maar daar moet de schuur direct verbonden met de winkel wel leeg voor zijn. "De eerste week gaan we nog niet veel zitten denk ik", vertelt een lachende Angela.
Dubbel gevoel
Hoewel ze beiden uitkijken naar een nieuw hoofdstuk op 70-jarige leeftijd, roept het ook een dubbel gevoel op. "Het is net zo goed ook van: 'He bah, nou stoppen we ermee', dat is het ook en dat maakt het heel dubbel allemaal."
"Mensen wensen ons het beste in de toekomst en zeggen dan 'We zien ons nog wel in het dorp', dat vind ik heel mooi", sluit Angela af met emotie hoorbaar in haar stem.
