Olaf doet zijn verhaal over zijn depressie: 'Ik wilde niet meer'

Het ging niet goed met Olaf, helemaal niet goed. Totdat op een dag de zeepbel knapte op zijn werk.

Na een tijdje zag Olaf het niet meer zitten en hoefde het voor hem allemaal niet meer. "Dat is niet gemakkelijk, ook niet voor mijn vrouw. Als zij dan ineens hoort dat ik niet meer wil. Op een dag dacht ik echt: geef mij maar een pilletje." Maar Olaf beterde, ook dankzij zijn vrouw. "We maakten samen afspraken", zegt Loes Bongers, de vrouw van Olaf. "Hij mocht fantaseren wat hij wilde, maar geen gekke acties ondernemen."

Inmiddels gaat het weer wat beter met Olaf, maar zit hij wel al twee jaar thuis. "Dat is zwaar", zegt hij. Sinds een tijdje hebben Olaf en Loes een hond. "Dat was een belangrijke stap voor hem", zegt Loes.

Omroep Horst aan de Maas voert twee weken campagne voor Stille Strijd om het taboe op depressie en zelfdoding te doorbreken. In tekst, beeld en geluid gaat de omroep in gesprek met de mensen die te maken hebben (gehad) met deze onderwerpen.

Stille Strijd wil het taboe op depressie en zelfdoding onder jongeren doorbreken en het gesprek erover op gang brengen. Het beeld van een in elkaar gedoken jongere staat symbool voor de innerlijke strijd die veel depressieve jongeren voeren. Het beeld is van verre zichtbaar door zijn grote afmeting en zijn felle kleur.

Denk je aan zelfmoord of maak je je zorgen om iemand? Praten over zelfdoding kan anoniem via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.

Stille Strijd, een kunstwerk van SAZZA, Power of Art House (www.stillestrijd.com).